Doğru bilinen bazı genel geçer yanlışlar var bence, sizce yok mu? Bir düşünün. Ben uzunca bir süredir bunu düşünüyorum. Bugün 21 aralık -en uzun gece-. İşte bu çok büyük bir yanlış! Kim, nereden bilebilir bir başkasının en uzun gecesini? Böyle bir şeyi genellemeye nasıl cüret edersiniz? İki tane coğrafi keşif, üç tane atom bombasından sonra dünya sizi oldu öyle ya, tüm insanlar sizin doğrularınıza göre yaşamalı. Peki ya neydi sizin doğrunuz? Acıya yer var mıydı orada? Acısıyla bir olup sizin bütün doğrularınıza başkaldıran insanlara yer var mıydı?
Ben, ruhu bin yaşında bir kadınım. Hayatımın fena sayılmayan bir döneminde. -çok beter günlerim olmuştu.- Ve benim için en uzun gece kesinlikle 21 aralık değildir! Hiçbir bilimsel demeç de bu gerçeği değiştiremez. Tıpkı en uzun günün 21 haziran olmadığı gibi. Zamanı yakalayamazsınız, tıpkı geri alamadığınız ya da durdurup içinden çıkıp gidemediğiniz gibi. En uzun gece tecavüze uğradığınız gecedir. En uzun gün amcanızın öldüğü gündür. İklim krizi varlığını unuttuğunuz abinizdir. Küresel ısınma hiç affedemeyip ama yine de vazgeçemediğiniz ablanızdır. Nevruz babanızla beraber annenize ceviz kırmanızdır. Bunları kim inkar edebilir? Cevap veriyorum: Benim dışımda herkes! Ama üzgünüm dostlarım, sizin bilimsel dayanaklarınız benim hiç umrumda değil. Tıpkı benim hıçkırıklarımın sizin umrunuzda olmadığı gibi.
Çaresizlik nedir size? Var mı böyle bir doğrunuz? En doğru çaresizlik budur deyince doldurabiliyor musunuz boşlukları? -hiçbir boşluk dolmaz bu arada- Bana soracak olursanız çaresizlik kendinize acımaktan vazgeçemeyişinizdir. Evet her şey geçip gider, geride kalır ama siz de ilerleyemezsiniz. 'Bir arpa boyu yol alamamak' taki ilerleyememek değil bu. Çakılıp kalmak işte, öylece. İyi şeyler de olur bazen ama işte çaresizlik öyle bir şeydir ki, iyi bir şey olduğunda kendinizden çıkıp gitmek istersiniz çünkü o beden mutlu olmayı bilmiyordur artık.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder